Verhaal van Henny Mulder
Henny Mulder
Alphons Devilee
Op een dag sprak ik zo in de wandelgangen met iemand en die stelde een vraag. Hij begon: laatst wandelde ik door het dorp, langs het Dorpshuis. Er brandde veel licht en er stonden veel auto's op de parkeerplaats. Ik stond stil en luisterde en wat hoorde ik???
Wawowawowa, wawowawowa, wawowawowa en nog meer van dat gedoe.
Mag ik vragen wat dat is? Ik antwoordde dat het Vierhouter koor aan het oefenen was met toonladders of hoe dat ook heten mag. Hij zei: heeft Vierhouten dan een koor? Ik zei: ja, luister, en ik vertelde hem het volgende verhaal.
Cabaretgroepje
"De Vliegende Herten"
Oktober 2003 vierde het Dorpshuis zijn 50-jarig bestaan. Alphons Devilee had een cabaretgroepje bij elkaar gezocht onder leiding van Wanda Birkhoff en Charles de Wolff.
De groep heette: De Vliegende Herten. Grote hilariteit onder de bezoekers. Er werd namelijk ook veel gezongen! Naar aanleiding van dat optreden kwam Alphons een paar weken daarna bij mij, met het idee een zangkoor op te richten. Hij vond namelijk dat er in Vierhouten veel zangtalent was.
Hij zou Wanda benaderen voor de artistieke leiding en Pia Boonstra uit Nunspeet voor de muzikale omlijsting. Maar... ik moest zorgen voor leden. Ik kende namelijk toen best wel veel mensen in het dorp. Het leek me wel wat, want ik zing zelf ook erg graag. Met Frans ten Wolde had ik op deze manier ook de tennisvereniging opgericht. Hij zorgde voor de zakelijke toestanden en ik ronselde in de winkel de leden en schreef ze tussen de kazen en hammen, wortels en uien allemaal in een schriftje.
Dus nu weer een nieuwe uitdaging en het lukte! In korte tijd hadden we 35 mensen op schrift staan. Wanda en Pia waren bereid en zo konden we in januari 2004 starten met ons nieuwe koor. Alphons had de zaal in het Dorpshuis geregeld, en het Dorpshuis zelf schafte een piano aan, want zonder zo'n ding gaat het allemaal wat moeilijk.
De contributie werd vastgesteld op € 40,- van januari tot en met juni. Hiervan konden wij Wanda, Pia, de zaal en de piano bekostigen en we hielden een kleine reserve over.
Nou, de keeltjes werden vakkundig gesmeerd door Wanda, met onder andere Dona Nobis Pacem, later tweestemmig, Door de bossen door de heide, Het Gelders Volkslied, De uil zat in de Olme en nog meer, veel meer. De inzet was: gezellig samen zingen, niet te moeilijk en toch naar iets toewerken. Nou Wanda kwam al gauw met Ma Julieta Dama, een 15e of 16e eeuws muziekstuk. Ja ja, we studeerden hard. Ze kwam ook met Hoki Mai; de lat werd steeds hoger gelegd.
De Oranjevereniging kwam met het verzoek om het publiek met het Wilhelmus te ondersteunen tijdens de opening van het Koninginnefeest. Nou, dat wilden we wel, want na afloop een oranjebittertje, dat was echt niet te versmaden. We zongen zelfs het Gelders Volkslied als toegift.
We sloten het 1e halfjaar af met een gezellig samenzijn, met door de leden meegebrachte, zelfgemaakte happen en met medewerking van Hans (broer van Gert) Mulder en z'n accordeon. We spraken af om met z'n allen in september terug te komen, want het was allemaal erg leuk geweest.
Rechts: dirigent Wanda Birkhoff
Links: pianist Pia Boomstra
Hm... ja. Daar waren ze weer in september. Nu werd het tijd om er echt wat van te maken en het "Door de bossen door de heide"-tijdperk af te sluiten. Het werd tijd dat het wat serieuzer ging worden. Aan het koor lag het niet en Wande en Pia kregen er steeds meer zin in. De onkosten konden we laag houden, en de contributie dus ook. Mooi meegenomen.
We begonnen met liederen als: Eres Tu, Cent Mille Chansons, thema's uit The Lion King en The Titanic. Inmiddels was er in het Dorpshuis een activiteitencommissie en vroeg men ons een avond te verzorgen.
En zo kwam Alphons op het idee van een Winkel van Sinkel. Maar om een hele avond te zingen, daarvoor hadden we niet genoeg op het programma. Dus werd het een muzikale Vierhouteravond. Ik kreeg van Alphons elke maand wel een ander programma. Maar uiteindelijk hadden we het toch voor elkaar.
De Vierhouter Linedancers traden op met enkele dansen en wij stonden daar ook natuurlijk prachtig te zingen in onze zwarte kleding, opgefleurd met mooie roze tot rode shawls. Nico Ravenstijn had toen ook z'n eerste kennismaking met het koor. Hij trad op met prachtig pianospel, twee nocturnes van Chopin. Alphons toverde uit z'n hoed een Shantykoor onder leiding van Hans Mulder, op accordeon. Dat viel zo in de smaak dat ze meteen gevraagd werden om op te treden tijdens de Vierhouterwilddag.
Alphons zelf zong "De vondeling van Ameland", een lied van Boudewijn de Groot, en de helaas overleden Wim Hendriks vertolkte een aantal anekdotes in dialect. Het Vierhouten Jazzcombo Vinex (dat nog steeds bestaat) vulde de pauze en zelf zongen wij alles wat we geleerd hadden. Daverend applaus na afloop.
En weer sloten wij dat jaar af met zelf meegebrachte happen. Natuurlijk napraten over ons eerste echte optreden. Vooral dat Shantykoor, want alle mannen van het koor traden daarin op. Jammer dat dit verder geen doorgang meer had. 't Was echt hilarisch.
Helaas vertelde Wanda dat zij ging verhuizen naar Noord-Holland, en dus ons koor niet meer kon begeleiden. Tja, jammer, maar gelukkig had Nico Ravenstijn net in Vierhouten z'n nieuwe huis betrokken en had nog tijd over, dus de afspraak werd snel gemaakt en vanaf september 2005 zou hij het dirigeerstokje overnemen. Dat was toch wel even wennen. Maar het repertoire werd vernieuwd, zijn aanpak was anders, professioneler, maar iedereen kon zich daar wel in vinden.
Dirigent Nico Ravenstijn
We werden gevraagd op te treden in de Driestwegkerk in Nunspeet, ter gelegenheid van het jaarlijkse vrijwilligersfeest. Samen met de Elspeetse Malletband en het Nunspeets Wereldmuziekkoor hebben we er best een leuke avond aan beleefd. We zongen natuurlijk het Dona Nobis, Hoki Mai, Cent Mille Chansons en nog een aantal liedjes. Samen met de Malletband en Duende zongen we nog Als ik kon toveren van Herman van Veen. Daarbij sprong Nico als een dolle tovenaar over het toneel om ons allen tegelijk te laten zingen. Wat ook lukte.
Kerstviering 2005
Een paar weken later zongen we de sterren van de kersthemel bij het kerstfeest van de vrouwenkring. Weinig publiek, want veel koorleden waren ook lid van de vrouwenkring. Dus we hebben het maar bij die ene keer gelaten. En om het jaar helemaal compleet af te sluiten traden we ook nog op bij het familiekerstfeest in het Dorpshuis.
Inmiddels kregen we een brief van Alphons met daarin de vraag van Nico om voortaan elke week te repeteren. Hij had ervaren dat het koor over goede vaardigheden beschikte, dus hij wilde dat uitbouwen. Met grote meerderheid van stemmen werd dat voorstel aangenomen. Dat betekende dat we vanaf september 2006 elke dinsdag zouden repeteren. Maar... eerst de volgende Kultuurhuusavond bespreken.
En er kwamen natuurlijk ook geldproblemen. We hadden een klein tekort op de begroting. Het was nog niet zo'n probleem maar toch... We wilden weer een kultuurhuusavond organiseren en dat kost geld. Er waren leuke plannen met een Haagse Klezmerband. Daar gingen we eerst maar voor aan het werk. We repeteerden liedjes uit de musical Anatevka om samen met de band te zingen.
Inmiddels kregen we toestemming van de Dorpsvereniging om vanaf januari 2007 wekelijks te repeteren in het Dorpshuis. De activiteitencommissie van het Dorpshuis vroeg ons om een algemene zangavond te organiseren. Die werd gepland voor 24 maart. Ik weet niet meer hoe dat afgelopen is, we hebben er wel aan meegedaan.
De nieuwe Winkel van Sinkel kreeg meer gestalte. Ik had al een tweede programma van Alphons gekregen en het beloofde echt wel wat. Frans ten Wolde, Jan en Jacomina Vinke waren druk bezig een sketch te maken in het Vierhouterdialect. Nico maakte een planning voor extra repetities bij hem thuis. Er werd naar mijn mening uitermate enthousiast gerepeteerd en gewerkt. Veel nieuwe liedjes.
Doordat wij maar een driestemmig koor zijn, moet Nico van alle stukken nieuwe arrangementen maken. Dat kostte ook voor hem heel veel tijd. Toch jammer dat wij als koor dat nooit hebben beseft. Het was altijd heel gewoon, dat onze muziekstukken voor ons klaar lagen.
Cabaretgroep "De Wijze dieren uit Vierhout"
Evert Davelaar, Rika Boshuizen, Jan Vinke, Yvonne Bieleman, Jan Mulder.
Deze humoristische sketch is geschreven door Frans ten Wolde
Op 19 mei 2006 hadden we weer een kuktuurhuusavond en we gingen er voor. En hoe!! Els Kruisselbrink praatte de boel aan elkaar. "Wijze dieren" uit Vierhouten hielden hun vergadering op zeer komische wijze. Alle hulde voor de schrijvers en deelnemers. Vincent van Tellingen speelde op de piano een eigen compositie.
Anneke Pul gaf ons namens de vrouwenkring wijze levenslessen, het Bizetorkest met Maartje, Annemieke, Marijke en Marlon speelde, Alphons zong een lied van Jules de Corte, de Klezmerband en wij deden de rest. Het was helemaal geweldig! De klezmers hadden de stemming er goed in. We konden terugkijken op een leuk en goed zangseizoen en met de gebruikelijke eet-, drink- en zangpartij sloten we het jaar af om na een drietal maanden in september weer verder te gaan.
Op 12 september 2006 begonnen, na de zomervakantie, de zangavonden weer. Er was dus besloten om vanaf januari 2007 elke dinsdag te gaan zingen. Helaas heeft om die reden één lid het koor verlaten. In december werden de data vastgesteld voor het inmiddels traditioneel genoemde Valentijnsconcert en plannen om op 11 mei weer de bekende kultuurhuusavond te organiseren.
Er kwam ook een brief van Alphons en mij om nu het koor een echte vereniging te laten worden, met een bestuur, inschrijving bij de Kamer van Koophandel en notariële toestanden, want Alphons en ik waren toch de eindverantwoordelijken voor het hele gebeuren. De oprichtingsvergadering vond plaats op 2 januari 2007, in de Vossenberg. Er meldden zich spontaan vijf bestuursleden: Paula van Ballegooyen de Jong, Anneke ter Kuile, Henk van Straten en voor het dagelijks bestuur: Alphons Devilee, Marjan ten Wolde en Antje Karsten.
Nico en Pia wilden graag een Repertoirecommissie om zich heen hebben en dat werden Camille van Os, Bep Vleeschhouwer, Herma v.d. Put, Jacomina Vinke en ik. Toen werd dus de procedure in gang gezet. Intussen gingen de voorbereidingen door voor het Valentijnsconcert en de kultuurhuusavond. Tijdens het Valentijnsconcert zongen we Schotse, Jiddische (Ale Brider), Russische (Tibie Paiom) liedjes, een stukje van Mozart en iets uit Anatevka. Als gasten hadden wij een subkoortje van Duende, genaamd Vrøgdevrøgde.
Die zongen prachtige vreemdtalige liedjes, a capella. Verder werden er veel mooie, romantische gedichten voorgedragen en was er nog een solo van Alphons.
Na afloop was er nog "gezellig nakletsen" met een hapje en drankje. Het was weer geweldig. En de kerk was vol. Net als het vorige jaar was de kerk weer romantisch versierd. Hulde voor degenen die daaraan meegewerkt hebben.
Meteen na het concert: oefenen voor "Bommels". Een stuk dat was geschreven door Jacomina Vinke en Frans ten Wolde met muzikale composities van Nico. Het was een soort musical van toneel, zang en muziek, over de sage van de "Bommelskuul", uit het Bommelsboek.
Er werden twee avonden vastgelegd voor dit spektakel. Na veel zweet en gepuf en nog meer van die toestanden hebben we met z'n allen toch maar weer van ons kunnen laten horen en zien. Verder traden er nog op: de tienerclub met een djembé-sessie, Lies Hogendorp met een gedicht, Maartje A.B. en Marlon van Vliet met piano en fluit. Hilde Schwantje speelde Rachmaninov en Alphons zong met Frans Nus het mooie "Droomland".
En 15 mei sloten we zoals gewoonlijk het seizoen weer af met onze hapjes- en drankjesavond.
Op 11 september 2007 startten we weer met het nieuwe zangseizoen. We kregen een uitnodiging van het mannenkoor van Nunspeet voor een gastoptreden tijdens hun najaarsconcert. Dat pakten we natuurlijk met beide handen aan. De krant sprak hier zeer positief over. Vooral over het door Nico geschreven en gecomponeerde "Vierhouterlied". Het Vierhouterlied is trouwens een vast nummer dat we tijdens elk optreden laten horen, en dat zelfs de burgemeester ontroert. Leuk hè.
Op 9 november hadden we een ledenvergadering waarbij werd meegedeeld dat op 4 juni 2007 officieel de "Vereniging het Vierhouter koor" is ingeschreven bij de notaris. In december verleende we weer onze medewerking bij het kerstfeest in het Dorpshuis en eind december zongen we in de kapel van "Mennorode" in Elspeet. De gasten daar hadden met sommige liedjes van ons dikke pret. Na afloop werden we met z'n allen uitgenodigd bij Nico en Yvonne, voor een hapje en een borrel. Die uitnodiging nam vrijwel iedereen aan en het was reuze gezellig.
Toen ik leden voor het koor begon te werven heb ik altijd gezegd dat het vooral ook een gezellig koor moest zijn. Nu, dat was al vele malen gebleken en uitgekomen. 2008 brak aan.
Vanwege de verbouwing van het Dorpshuis dat jaar geen kultuurhuusconcert, maar wel het Valentijnsconcert. Ditmaal werd het gehouden op 11 april.
Helaas werd begin 2008 Pia ziek. Onze trouwe Pia kon ons niet langer begeleiden. Met veel spijt namen we afscheid van haar. Henny Pars uit Nunspeet was bereid de taak van Pia over te nemen. Dat deed ze prima.
Tijdens het Valentijnsoptreden hebben we Pia een bloemenhulde gegeven, en een afscheidslied voor haar gezongen. Er werden weer mooie gedichten voorgedragen en Christine Mouw vertelde heel romantische verhalen over zichzelf en haar schapen op de Elspeetse en Vierhouter heide.
Onze laatste clubavond hielden we in het "Strandhuis" op de Paasheuvel, omdat het Dorpshuis nog niet klaar was.
9 september 2008. Onze eerste repetitieavond van het nieuwe zangseizoen. Met een nieuwe, vaste pianist: Lilian van de Kraats. Het is een goede keuze geweest, dat bleek al heel snel. Ja, en dan kan het vijfjarig bestaan gevierd worden!
Jubileumconcert
Eerst natuurlijk weer het Valentijnsconcert en dan het jubileumconcert. Heel spannend allemaal.
Financieel zit het wat krap maar misschien met donateurs en andere giften kunnen we er toch een leuk jubileumjaar van maken.
Ik ben hartstikke blij dat ik mee mocht helpen met de oprichting van dit koor, waar ik met veel plezier lid van ben en nog lang hoop te blijven en ik hoop alle koorleden en misschien aspirant leden met mij.
Alphons, dank voor jouw initiatief, zonder dat hadden we dit allemaal niet gehad.
De man zei: Bedankt. Ik woon hier jammer genoeg niet, maar van zo'n koor zou ik graag lid willen zijn!
